बुद्धिमान् गोपालभाँडः
🌺☘🌺☘🌺
1. एकदा गोपालस्य प्रतिवेशी काचित् वृद्धा तस्य समीपम् आगत्य उक्तवती-
2. “हे गोपाल। बहूनि दिनानि अतीतानि। मम पुत्र्याः कापि सूचना न प्राप्ता।
3. अतः मह्यम् एकं पत्रं लिखित्वा देहि।”
4. गोपालस्य चिन्ता आगता, सः तावान् न पठितवान्, लिखितुम् अपि न शक्नोति।
5. इदानीं किं करवाणि। झटिति सः एकम् उपायं चिन्तितवान्।
6. सः उक्तवान्- “इदानीं तु अहं लेखितुं न शक्नोमि, कारणं मम पादे महती वेदना अस्ति”। इति।
7. वृद्धा- “तत्र किमस्ति? तव पादे वेदना अस्ति नु, हस्तेन एव लेखनीयं भवति खलु।”
8. गोपालः- “भवती न जानाति। अहं यत् लिखामि तत् पठितुं केनापि न शक्यते।”
9. अतः मया तत्र गत्वा पत्रं पठितव्यं भवति।
10. तस्य वचनं श्रुत्वा सा वृद्धा चिन्तितवती यत्- ‘गोपालः इव विद्वान् अन्यः कोऽपि नास्ति’ इति। 😁
11. अस्तु तर्हि, पश्चाद् आगमिष्यामि इत्युक्त्वा सा ततः गतवती।😄
-प्रदीपनाथः
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
బుద్ధిమాన్ గోపాలభాఁడః
🌺☘🌺☘🌺
1. ఏకదా గోపాలస్య ప్రతివేశీ కాచిత్ వృద్ధా తస్య సమీపమ్ ఆగత్య ఉక్తవతీ-
2. “హే గోపాల. బహూని దినాని అతీతాని. మమ పుత్ర్యాః కాపి సూచనా న ప్రాప్తా.
3. అతః మహ్యమ్ ఏకం పత్రం లిఖిత్వా దేహి.”
4. గోపాలస్య చిన్తా ఆగతా, సః తావాన్ న పఠితవాన్, లిఖితుమ్ అపి న శక్నోతి.
5. ఇదానీం కిం కరవాణి. ఝటితి సః ఏకమ్ ఉపాయం చిన్తితవాన్.
6. సః ఉక్తవాన్- “ఇదానీం తు అహం లేఖితుం న శక్నోమి, కారణం మమ పాదే మహతీ వేదనా అస్తి”. ఇతి.
7. వృద్ధా- “తత్ర కిమస్తి? తవ పాదే వేదనా అస్తి ను, హస్తేన ఏవ లేఖనీయం భవతి ఖలు.”
8. గోపాలః- “భవతీ న జానాతి. అహం యత్ లిఖామి తత్ పఠితుం కేనాపి న శక్యతే.”
9. అతః మయా తత్ర గత్వా పత్రం పఠితవ్యం భవతి.
10. తస్య వచనం శ్రుత్వా సా వృద్ధా చిన్తితవతీ యత్- ‘గోపాలః ఇవ విద్వాన్ అన్యః కోఽపి నాస్తి’ ఇతి. 😁
11. అస్తు తర్హి, పశ్చాద్ ఆగమిష్యామి ఇత్యుక్త్వా సా తతః గతవతీ.😄
-ప్రదీపనాథః
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
తెలివైన గోపాల భాడ
(సంస్కృతలేఖకు భాషాశిక్షణార్థం యథాతథానువాదం)
🌺☘🌺☘🌺
1. ఒకసారి గోపాలుడి పొరుగింటి వృద్ధురాలు గోపాలుడి దగ్గరకు వచ్చి-
2. "గోపాలా, చాలా రోజులు గడిచిపోయాయి. నా కూతురి సమాచారం ఏమీ తెలియలేదు.
3. నా కోసం ఒక ఉత్తరం రాసి పెట్టు.” అన్నది.
4. గోపాలుడికి విచారం కలిగింది. అతను అంతగా చదువుకోలేదు. వ్రాయటం కూడా చేతకాదు.
5. ఇప్పుడేం చెయ్యాలి? వెంటనే ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు.
6. అతడు ఇట్లా అన్నాడు- “ఇప్పుడు నేను వ్రాయలేను. కారణం నా పాదాలు చాలా నొప్పిగా ఉన్నయి.”
7. వృద్ధురాలు- “అందులో ఏముంది? నీ పాదంలో నొప్పి కదా? వ్రాసేది మాత్రం చేతులతో కదా?”
8. గోపాల- “నీవు ఎరుగవు. నేను వ్రాసిందానిని చదవటం ఎవరివల్లా కాదు.
9. అందువల్ల నేనే అక్కడికి వెళ్ళి చదువవలసి ఉంటుంది.
10. అతని మాటలు విని వృద్ధురాలు- ‘గోపాలుడి వంటి విద్వాంసుడు ఇంకొకడు లేడు.’ అనుకున్నది.
11. “అయితే సరే. నేను తరువాత వస్తాను” అని ఆమె అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది.
--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
సంస్కృతవాక్యానికి కింద తెలుగు వాక్యంతో క్రమంగా అనువాదం--
1. ఏకదా గోపాలస్య ప్రతివేశీ కాచిత్ వృద్ధా తస్య సమీపమ్ ఆగత్య ఉక్తవతీ-
1. ఒకసారి గోపాలుడి పొరుగింటి వృద్ధురాలు గోపాలుడి దగ్గరకు వచ్చి-
2. “హే గోపాల. బహూని దినాని అతీతాని. మమ పుత్ర్యాః కాపి సూచనా న ప్రాప్తా.
2. "గోపాలా, చాలా రోజులు గడిచిపోయాయి. నా కూతురి సమాచారం ఏమీ తెలియలేదు.
3. అతః మహ్యమ్ ఏకం పత్రం లిఖిత్వా దేహి.”
3. నా కోసం ఒక ఉత్తరం రాసి పెట్టు.” అన్నది.
4. గోపాలస్య చిన్తా ఆగతా, సః తావాన్ న పఠితవాన్, లిఖితుమ్ అపి న శక్నోతి.
4. గోపాలుడికి విచారం కలిగింది. అతను అంతగా చదువుకోలేదు. వ్రాయటం కూడా చేతకాదు.
5. ఇదానీం కిం కరవాణి. ఝటితి సః ఏకమ్ ఉపాయం చిన్తితవాన్.
5. ఇప్పుడేం చెయ్యాలి? వెంటనే ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు.
6. సః ఉక్తవాన్- “ఇదానీం తు అహం లేఖితుం న శక్నోమి, కారణం మమ పాదే మహతీ వేదనా అస్తి”. ఇతి.
6. అతడు ఇట్లా అన్నాడు- “ఇప్పుడు నేను వ్రాయలేను. కారణం నా పాదాలు చాలా నొప్పిగా ఉన్నయి.”
7. వృద్ధా- “తత్ర కిమస్తి? తవ పాదే వేదనా అస్తి ను, హస్తేన ఏవ లేఖనీయం భవతి ఖలు.”
7. వృద్ధురాలు- “అందులో ఏముంది? నీ పాదంలో నొప్పి కదా? వ్రాసేది మాత్రం చేతులతో కదా?”
8. గోపాలః- “భవతీ న జానాతి. అహం యత్ లిఖామి తత్ పఠితుం కేనాపి న శక్యతే.”
8. గోపాల- “నీవు ఎరుగవు. నేను వ్రాసిందానిని చదవటం ఎవరివల్లా కాదు.
9. అతః మయా తత్ర గత్వా పత్రం పఠితవ్యం భవతి.
9. అందువల్ల నేనే అక్కడికి వెళ్ళి చదువవలసి ఉంటుంది.
10. తస్య వచనం శ్రుత్వా సా వృద్ధా చిన్తితవతీ యత్- ‘గోపాలః ఇవ విద్వాన్ అన్యః కోఽపి నాస్తి’ ఇతి. 😁
10. అతని మాటలు విని వృద్ధురాలు- ‘గోపాలుడి వంటి విద్వాంసుడు ఇంకొకడు లేడు.’ అనుకున్నది.
11. అస్తు తర్హి, పశ్చాద్ ఆగమిష్యామి ఇత్యుక్త్వా సా తతః గతవతీ.😄
11. “అయితే సరే. నేను తరువాత వస్తాను” అని ఆమె అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది.
సంస్కృతం--ప్రదీపనాథః
తెలుగు--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
----------------------------------------------------
🌺☘🌺☘🌺
1. एकदा गोपालस्य प्रतिवेशी काचित् वृद्धा तस्य समीपम् आगत्य उक्तवती-
2. “हे गोपाल। बहूनि दिनानि अतीतानि। मम पुत्र्याः कापि सूचना न प्राप्ता।
3. अतः मह्यम् एकं पत्रं लिखित्वा देहि।”
4. गोपालस्य चिन्ता आगता, सः तावान् न पठितवान्, लिखितुम् अपि न शक्नोति।
5. इदानीं किं करवाणि। झटिति सः एकम् उपायं चिन्तितवान्।
6. सः उक्तवान्- “इदानीं तु अहं लेखितुं न शक्नोमि, कारणं मम पादे महती वेदना अस्ति”। इति।
7. वृद्धा- “तत्र किमस्ति? तव पादे वेदना अस्ति नु, हस्तेन एव लेखनीयं भवति खलु।”
8. गोपालः- “भवती न जानाति। अहं यत् लिखामि तत् पठितुं केनापि न शक्यते।”
9. अतः मया तत्र गत्वा पत्रं पठितव्यं भवति।
10. तस्य वचनं श्रुत्वा सा वृद्धा चिन्तितवती यत्- ‘गोपालः इव विद्वान् अन्यः कोऽपि नास्ति’ इति। 😁
11. अस्तु तर्हि, पश्चाद् आगमिष्यामि इत्युक्त्वा सा ततः गतवती।😄
-प्रदीपनाथः
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
బుద్ధిమాన్ గోపాలభాఁడః
🌺☘🌺☘🌺
1. ఏకదా గోపాలస్య ప్రతివేశీ కాచిత్ వృద్ధా తస్య సమీపమ్ ఆగత్య ఉక్తవతీ-
2. “హే గోపాల. బహూని దినాని అతీతాని. మమ పుత్ర్యాః కాపి సూచనా న ప్రాప్తా.
3. అతః మహ్యమ్ ఏకం పత్రం లిఖిత్వా దేహి.”
4. గోపాలస్య చిన్తా ఆగతా, సః తావాన్ న పఠితవాన్, లిఖితుమ్ అపి న శక్నోతి.
5. ఇదానీం కిం కరవాణి. ఝటితి సః ఏకమ్ ఉపాయం చిన్తితవాన్.
6. సః ఉక్తవాన్- “ఇదానీం తు అహం లేఖితుం న శక్నోమి, కారణం మమ పాదే మహతీ వేదనా అస్తి”. ఇతి.
7. వృద్ధా- “తత్ర కిమస్తి? తవ పాదే వేదనా అస్తి ను, హస్తేన ఏవ లేఖనీయం భవతి ఖలు.”
8. గోపాలః- “భవతీ న జానాతి. అహం యత్ లిఖామి తత్ పఠితుం కేనాపి న శక్యతే.”
9. అతః మయా తత్ర గత్వా పత్రం పఠితవ్యం భవతి.
10. తస్య వచనం శ్రుత్వా సా వృద్ధా చిన్తితవతీ యత్- ‘గోపాలః ఇవ విద్వాన్ అన్యః కోఽపి నాస్తి’ ఇతి. 😁
11. అస్తు తర్హి, పశ్చాద్ ఆగమిష్యామి ఇత్యుక్త్వా సా తతః గతవతీ.😄
-ప్రదీపనాథః
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
తెలివైన గోపాల భాడ
(సంస్కృతలేఖకు భాషాశిక్షణార్థం యథాతథానువాదం)
🌺☘🌺☘🌺
1. ఒకసారి గోపాలుడి పొరుగింటి వృద్ధురాలు గోపాలుడి దగ్గరకు వచ్చి-
2. "గోపాలా, చాలా రోజులు గడిచిపోయాయి. నా కూతురి సమాచారం ఏమీ తెలియలేదు.
3. నా కోసం ఒక ఉత్తరం రాసి పెట్టు.” అన్నది.
4. గోపాలుడికి విచారం కలిగింది. అతను అంతగా చదువుకోలేదు. వ్రాయటం కూడా చేతకాదు.
5. ఇప్పుడేం చెయ్యాలి? వెంటనే ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు.
6. అతడు ఇట్లా అన్నాడు- “ఇప్పుడు నేను వ్రాయలేను. కారణం నా పాదాలు చాలా నొప్పిగా ఉన్నయి.”
7. వృద్ధురాలు- “అందులో ఏముంది? నీ పాదంలో నొప్పి కదా? వ్రాసేది మాత్రం చేతులతో కదా?”
8. గోపాల- “నీవు ఎరుగవు. నేను వ్రాసిందానిని చదవటం ఎవరివల్లా కాదు.
9. అందువల్ల నేనే అక్కడికి వెళ్ళి చదువవలసి ఉంటుంది.
10. అతని మాటలు విని వృద్ధురాలు- ‘గోపాలుడి వంటి విద్వాంసుడు ఇంకొకడు లేడు.’ అనుకున్నది.
11. “అయితే సరే. నేను తరువాత వస్తాను” అని ఆమె అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది.
--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
సంస్కృతవాక్యానికి కింద తెలుగు వాక్యంతో క్రమంగా అనువాదం--
1. ఏకదా గోపాలస్య ప్రతివేశీ కాచిత్ వృద్ధా తస్య సమీపమ్ ఆగత్య ఉక్తవతీ-
1. ఒకసారి గోపాలుడి పొరుగింటి వృద్ధురాలు గోపాలుడి దగ్గరకు వచ్చి-
2. “హే గోపాల. బహూని దినాని అతీతాని. మమ పుత్ర్యాః కాపి సూచనా న ప్రాప్తా.
2. "గోపాలా, చాలా రోజులు గడిచిపోయాయి. నా కూతురి సమాచారం ఏమీ తెలియలేదు.
3. అతః మహ్యమ్ ఏకం పత్రం లిఖిత్వా దేహి.”
3. నా కోసం ఒక ఉత్తరం రాసి పెట్టు.” అన్నది.
4. గోపాలస్య చిన్తా ఆగతా, సః తావాన్ న పఠితవాన్, లిఖితుమ్ అపి న శక్నోతి.
4. గోపాలుడికి విచారం కలిగింది. అతను అంతగా చదువుకోలేదు. వ్రాయటం కూడా చేతకాదు.
5. ఇదానీం కిం కరవాణి. ఝటితి సః ఏకమ్ ఉపాయం చిన్తితవాన్.
5. ఇప్పుడేం చెయ్యాలి? వెంటనే ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు.
6. సః ఉక్తవాన్- “ఇదానీం తు అహం లేఖితుం న శక్నోమి, కారణం మమ పాదే మహతీ వేదనా అస్తి”. ఇతి.
6. అతడు ఇట్లా అన్నాడు- “ఇప్పుడు నేను వ్రాయలేను. కారణం నా పాదాలు చాలా నొప్పిగా ఉన్నయి.”
7. వృద్ధా- “తత్ర కిమస్తి? తవ పాదే వేదనా అస్తి ను, హస్తేన ఏవ లేఖనీయం భవతి ఖలు.”
7. వృద్ధురాలు- “అందులో ఏముంది? నీ పాదంలో నొప్పి కదా? వ్రాసేది మాత్రం చేతులతో కదా?”
8. గోపాలః- “భవతీ న జానాతి. అహం యత్ లిఖామి తత్ పఠితుం కేనాపి న శక్యతే.”
8. గోపాల- “నీవు ఎరుగవు. నేను వ్రాసిందానిని చదవటం ఎవరివల్లా కాదు.
9. అతః మయా తత్ర గత్వా పత్రం పఠితవ్యం భవతి.
9. అందువల్ల నేనే అక్కడికి వెళ్ళి చదువవలసి ఉంటుంది.
10. తస్య వచనం శ్రుత్వా సా వృద్ధా చిన్తితవతీ యత్- ‘గోపాలః ఇవ విద్వాన్ అన్యః కోఽపి నాస్తి’ ఇతి. 😁
10. అతని మాటలు విని వృద్ధురాలు- ‘గోపాలుడి వంటి విద్వాంసుడు ఇంకొకడు లేడు.’ అనుకున్నది.
11. అస్తు తర్హి, పశ్చాద్ ఆగమిష్యామి ఇత్యుక్త్వా సా తతః గతవతీ.😄
11. “అయితే సరే. నేను తరువాత వస్తాను” అని ఆమె అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది.
సంస్కృతం--ప్రదీపనాథః
తెలుగు--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
----------------------------------------------------
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి